Excurs 1: Het Messiaanse Rijk

De doelstelling die ingebed ligt in de profetie die Daniël ontving, is de komst van het Messiaanse Rijk en van zijn koning, Jezus Christus, de Messias. Daarin speelt het volk Israël een centrale rol, want afstammelingen uit dat volk zullen het toekomstige ‘Groot Israël' bevolken.

Rabbi Nosson Sherman zegt dienaangaande belangwekkende dingen over de komst van de Messias en de toekomstige Messiaanse tijd.
Zonde is geen deel van Israëls wezen. Hoewel Israël moge zondigen - zelfs zwaar zondigen - haar wezenlijke natuur blijft zuiver. Zelfs Gods essentiële rechtvaardigheid handhaaft daarom altijd, dat Israël wordt verlost en dat de wereld onder de soevereiniteit van de Messias valt, ter bestemder tijd.0
(De profeet Daniël, deel I, Excurs 2)

De weg tot de vervulling van die profetie is geen automatisch verlopend proces. De ontwikkeling daarvan is mede afhankelijk van het gedrag van Gods volk. Zij hebben namelijk, als geheel, grote invloed op het tijdstip van de vervulling van de profetie betreffende het Messiaanse Rijk.

De heerschappij der mensen
Naast het hoofdthema, dus de komst van het Messiaanse Rijk, gaat het boek Daniël tevens in op het wel en wee van het volk Israël met betrekking tot de vier wereldrijken (de heerschappij der mensen), zoals in hoofdstuk 2 van deel 1 wordt behandeld. Het spreekt in die relatie over de komst van de rotssteen, Daniël 2:34, waarmee het Messiaanse Rijk bedoeld wordt. Dat zal een einde maken aan die heerschappij der mensen.
(De profeet Daniël, deel I, Kanttekeningen 2a en Kanttekeningen 2f)

Excurs 2: De gestelde tijd

Er zijn verschillende momenten in de geschiedenis geweest, waarop het Messiaanse Rijk had kunnen ontstaan. Elke gelegenheid die kan leiden tot de stichting van dat Rijk en tevens tot de komst van de Messias, is een gestelde tijd. In het eerste deel van deze verklaring gingen we daar al wat dieper op in.

Voor een juist perspectief en de noodzakelijke achtergrond voor dit deel van de introductie, citeren we nog eens uit: De gestelde tijd van rabbi Nosson Sherman, want dit citaat verstrekt belangrijke informatie over de aard van de terugkomst van de Messias.

Volgens de tradities, die van generatie tot generatie werden doorgegeven, ontstaan er tijden waarin het waarschijnlijk is, dat de Messias komen kan. Ook deze hebben de natuur van ‘gestelde tijden'. Zij vinden plaats en ... als Israël ontvankelijk is en waardig, brengt dat de doelstelling tot stand en het Einde zal aanbreken.
Het genereren van succes op zulke gunstige momenten vereist niet de zware inspanning om tot heiligheid te komen, die nodig zou zijn om de komst op een onbepaald moment te verhaasten. Eveneens bepalen zulke tijden de absolute deadline niet, waarop Hij aan moet komen. Ze zijn eenvoudig momenten, waarin grote gebeurtenissen kunnen plaatsvinden - of ... zij kunnen door onverschillige, gevoelloze vingers glippen, als de inspanning om deze te gebruiken niet gedaan wordt.

Indien Israëls geestelijke prestaties de snelle komst van de Messias niet teweeg brengen, is er een andere weg: De gestelde tijd*. De bittere, angstaanjagende voorwaarden, die de komst van de Messias begeleiden, de verschrikkelijke rampen en het morele verval, dat is voorzegd door de wijzen, zal dat tijdsbestek vormgeven in pijn en duisternis, onheilspellende tekenen en doodsangst.
Dit zijn de twee extremen: de vreugdevolle komst, teweeggebracht door Israël's verdienste en de werking van het (Einde) - De gestelde tijd, waarna de Messias niet langer kan talmen.
(* N.B.G.-vertaling: te dien dage / De profeet Daniël, deel I, Excurs 2)