|
De profeet Micha, luxe uitgave / gebonden met kneep / 375
pagina's
Voor hen, die in Micha altijd profetie over de oude tijd gelezen
hebben, zal de hier gepresenteerde exegese zeker nieuw en dus vreemd zijn.
Deze geeft
namelijk een heel concrete visie op gebeurtenissen, die spelen in een toekomstige
periode. En wel in de Eindtijd, die wellicht nabij is. Maar, om nu zo maar
over te stappen naar de visie, die dit boek voorstaat,... dat zal verschillende
lezers te ver gaan. Elke exegese dient vanuit de Heilige Schrift breed onderbouwd te worden, dus ook deze. Daarom wordt in dit boek veelvuldig naar andere schriftplaatsen verwezen, die zo nodig ook nog uitvoerig van commentaar worden voorzien. Ook is het verwijzen naar andere auteurs zoveel mogelijk beperkt. Dit is namelijk geen discussie'boek, waarin allerlei varianten op de exegese worden behandeld, want dat zou wellicht het zicht op de bijbel vertroebelen. Het is aan u te beoordelen, of al die verwijzingen bij toeval
zo goed uitkomen in relatie tot de voorgestane exegese, dan wel, dat hier
de
Heilige Schrift
spreekt. Alleen de Schrift zelf heeft de autoriteit om de pijlers te
leveren, die dit (exegetische) bouwwerk kunnen schragen. In dat proces
van afweging
is het noodzakelijk mee te wegen, dat reeds lang geleden voorzegd is,
dat inzicht in profetie over de Eindtijd pas dan verworven zou worden,
als
die
Eindtijd nabij is. (Daniël 12:9) Het boek Micha behoort tot de zogenaamde kleine profeten. Dit kleine' slaat op de omvang van de geschriften, niet op de inhoud. Die is, voor zover het de profetie van Micha betreft, zeker niet klein te noemen. Micha schouwt in de Raad Gods, d.w.z. Gods plan met de mensheid. Hij ziet daarvan een beperkt aantal onderdelen, die niet het karakter van een aaneengesloten geschiedkundig verhaal hebben en daarom chronologisch verslagen worden, maar naar thema geordend zijn. Eschatologie De profetie van Micha concentreert zich op een beperkte periode van de Eindtijd, die voorafgaat aan de komst van de Messias. Dan vindt de ondergang van alle Gode vijandige wereldmachten plaats, maar ook de ondergang van dat deel van Gods volk, dat zich weigert te bekeren. Het bericht tevens van een restant of overblijfsel, dat God trouw zal blijven. Micha schrijft over de komst van de antichrist en de valse profeet, maar ook over de Messias, Jezus Christus, die deze satanische machten ten val zal brengen. Deze dingen vinden plaats in duidelijk herkenbare perioden, zoals De Grote Verdrukking en de stichting van het Messiaanse Rijk. Binnen de eschatologie kunnen we spreken van gerichte en van algemene profetie. De Openbaring van Johannes bijvoorbeeld, bevat Eindtijdprofetie, die voornamelijk een universele strekking heeft, dus de gehele wereld aangaat. Dat aspect komt slechts weinig in Micha ter sprake, want deze profeet richt zich hoofdzakelijk op gebeurtenissen, die Gods volk betreffen, dus Juda, maar ook het verloren tienstammenrijk Israël. Wel blijken daar de heidenvolken (= niet joden) bij betrokken te zijn. Dat is echter een secundair aspect van deze profetie. Lees hier een passage uit de bespreking
van hoofdstuk 2; De Grondtekst |